Writing Challenge: Si Adora

Ang kwentong ito ay kadugtong ng dalawang naunang kwento na nangyari din sa City of Pines, Ang Baguio.

Part I
Part II

Bago matapos ang CMLI Seminar/Workshop, sa huling gabi ay nagkakaroon ng tinatawag na LITMUS or Literary Musical. Kanya kanyang presentation. Bawat School ay may inihandang presentation. Pwede Choral Singing, Dance Interpretation, Choral Recitation, Drama Play at kung ano ano pa. Sa uri ng bawat presentation, makikilala mo kung taga saan panig ng bansa naggaling ang mga nagsisipag present. May Muslim inspired number at mula ito sa Mindanao. Mayroon namang Igorot inspired number na nagmula naman sa Kalinga Apayao. Kami bilang taga NCR, siyempre hindi papatalo. Isang Choral singing with matching dance interpretation ang aming ginawa.

Pero bago nagsimula ang LITMUS, nag pre selection na ang committee at isa sa bawat region ang kanilang napili. Bukod tanging ang NCR lang ang may 5 schools ang nag present. Siyempre kasama ang school namin. Ay hindi din papatalo ang teacher delegates sa presentation. Since konti lang naman ang kasamang teacher delegates, at hindi naman talaga kasama sa contest, ginawa na lang itong special number.

Si Adora, kasama kong teacher delagate ng aming school,  na naging chaperon din ng mga girls ang isa sa mga namuno para mag conceptualize ng magiging presentation ng mga teacher delegate. Very creative si Adora pag dating sa mga ganyang bagay. Kahit na sa School namin siya pa din ang mostly nag oorganize ng mga school events. Program Coordinator siya actually. At siya din ang Adviser ng CMLI at Student Government. Palibhasay matalino at graduate siya ng Communication Arts sa FEU, Magaling din siya sa Music and marunong din siyang kumanta. In fact tinagurian siyang "Doxology Queen" Born Again Christian by religion kaya madami siyang alam na Christian Songs. At basta pag dating sa mga ganitong concepto, maasahan at lagi siyang on the go.

Abala ang lahat para sa gabi ng LITMUS. Lahat ng mga delegates ay ipinatawag na at mag uumpisa na ang presentation. Exactly 8pm dapat andun na lahat ng mga delegates sa Session Hall at dumating na din ang mga Visitors na galing pa ng Manila. Ang President ng CMLI, hindi ko lang maalala kung ano name niya. 

"Fox (siyermpre hindi yun ang name ko), samahan mo nga ako sa dorm namin.Magpapalit lang ako ng costume." pakiusap niya sa akin. Habang ako naman ay abala sa paghahanap at pag aasist sa mga batang kasama namin. Since ready na naman ang school namin para sa aming presentation at naghihintay na lang ng kanilang number, nagpaunlak naman ako sa kanyang pakiusap.

"Tara na Ate Dora, para makabalik agad tayo " tugon ko kay ate Adora.

Biglang sumagi sa isip ko ang naging experience ko sa pagbalik namin sa dorm. Madilim at makipot na daan na naman ang aming lalakbayin.

Mas nakakatakot ito sa isip isip ko. Bukod tanging kaming dalawa lang ang tao sa Dorm pag nagkataon. Lahat ng mga delegates at nasa Session Hall na. 

Ang Magsaysay Hall ay isang two storey building na kung saan ang room ng mag girls at nasa 2nd floor pa, pero banda sa kaliwa at dulong bahagi ito ng floor. At at CR sa ay hindi functional kaya kailangan bumaba pa ng 1st floor at ito ay nasa dulong bahagi din pero sa kaliwa naman. 

Umakyat muna kami ng 2nd floor para kunin ang naiwang Costume ni Ate Dora. Madilim ang hall way, walang ilaw. Hindi niya kabisado kung saan ang switch ng ilaw kaya pareho kaming nangangapa sa aming paglalakad. 

Matapos kunin ni ate Dora ang kanyang mga gamit, paglabas namin mula sa room ay naglakad kami pakaliwa, patungo sa dulong bahagi ng building at doon matatagpuan ang hagdan patungong CR na nasa first floor. Kataka takang bukod tanging ang CR lang ang may ilaw sa buong building. At pagtapat pa lang namin sa hagdan paibaba ay tapat agad ang CR. Maliwanag ang CR. Pakiramdam ko ay para kaming galing sa karimlan at ang pinto ng CR ay parang pinto ng kalangitan na buong ningning na nagliliwanag. Kakaibang ang liwanag, Kakaiba din ang aking pakiramdam nung mga time na iyon.

"Fox bantayan mo ako diyan sa pinto, magbibihis lang ako" pakiusap ni ate Dora sa sakin at direcho siyang nagtungo sa loob at habang ako naman ay nag aabang sa kanya sa pinto. 

Maliwanag ang loob ng CR, samantalang sobrang dilim naman sa labas. Malaki ang CR. Makipot ang unahang bahagi ng CR. Pag pasok sa pinto sa may limang lababo agad sa kanan at may nakatapat na mahabang salamin na medyo nakayuko ng bahagya. Paglagpas mo ng lababo, sa kanang bahagi makikita mo ang 5 cubicles at 5 shower rooms na magkakatapat Siyempre, ako na habang nagbabantay kay ate Dora, mas pinili kong mag antay na lang sa loob na maliwanag kesa sa labas na madilim.

Para malibang libang at ma divert din ang aming attention ni ate Dora sa ibang bagay, nagkwentuhan kami kahit siya na nasa loob na bahagi ng CR at ako na nasa bandang pinto lamang.  Medyo makwento si ate dora habang siya ay nagbibihis sa loob. Tawa siya ng tawa kasabay ng kanyang mga kwento ng mga nangyari sa Session Hall. Habang nakikinig sa kanyang mga kwento, nakikitawa din ako.

Sa aming kwentuhan, medyo napapatagal ang kanyang oras na pag stay sa loob. Since ako lang ang nasa bahaging pinto na nag aantay sa kanya, humarap ko sa mahabang salamin. Nag hilamos ng mukha. tamang tama, may nakaiwan ng sabong mabango na tila bagong gamit pa lang. Naghugas ako ng aking kamay, naghilamos ng aking mukha. Habang kinukuskos ko ang aking mukha, at gawa ng sabon na medyo pumasok sa aking mga mata. Nakaramdam ako ng pagkahilam, napapapikit ako dahil sa hilam mula sa sabon. 

Patuloy pa din si Ate Dora ng kanyang pagkukwento. Ako habang naghihilamos ng mukha sa harap ng mahabang salamin. At pag pikit pikit ng aking mata, biglang akong kinilabutan sa akin nakita. Mula sa reflection ng mahabang salamin, may nakita akong isang anyong tao na nakasuot ng belong kulay itim na naglakad sa aking likuran. Naka Side View siya. Hindi ko nakita ang kanyang mukha.  Nanlaki ang aking mga mata, at bigla akong napatingin sa likod. Wala akong nakita kahit ano. Dali dali akong naghilamos upang makasiguro kung ano yung aking nakita sa reflection na mahabang salamin. Baka akala ko ay isang malikmata lang ang aking nakita. Kumakabog na ang aking dibdib dali dali akong nagpunas ng aking mukha gamit ang aking panyo. At muli akong napatingin sa mahabang salamin. Putang ina!! ang anyong taong nakita ko na nagdaan sa likod ko at bumalik at naglakad uli patungo sa kabilang direction.

Nung mga time na iyon.. hindi ko na naririnig ang boses ni ate Dora, pero ang totoo, kanina pa ako tinatawag ni ate Dora kung andun pa daw ba ako. Tawag siya ng tawag sakin at bakit daw hindi ako sumasagot.

Saktong kakatapos lang ni Ate Dora sa kanyang pagbibihis at tila yata nagtaka din siya kung bakit hindi ako sumasagot sa kanyang tawag, nang biglang lumabas si ate Dora ay nakita niya akong nakatulala at hindi kumikibo. Saktong nawala ang imahe ng babaeng nakabelong itim na nakita ko mula sa reflection ng mahabang salamin.

"Fox, anong nangyari sayo? Bakit di ka kumikibo diyan. Kanina pa kita tinatawag akala ko iniwan mo na ako." " At bakit parang namumutla ka at pinagpapawisan?"

"Kasi Ate Dora.. Kasi. may, may nakita ako.... Tara na alis na tayo dito.."

Nagtataka man si ate Dora, hindi na niya nagawang magtanong pa at dali dali kaming lumabas ng CR at ng Building. At nagtungo na kami ng Session Hall.

========================================

Ilang buwan din ang lumipas bago ko naikwento ng buong buo kay Ate Dora ang nangyari sa akin sa Baguio..

Mga ilang pangyayari na din ang naikwento ni Ate Dora tungkol sa kanyang sariling karanasan sa Baguio City. Isa na dito yung time na nag CR din siya isang beses na maliwanag pa at habang nagsoshower daw siya ay may biglang naghagis ng buhangin sa kanya mula sa bintanang maliit na katapat ng shower. Nagtaka siya kung saan nanggaling ang buhangin at bakit may may hagis mula sa bintanang maliit. Nang tingnan niya at silipin niya ang bintana ay isa bangin ang katapat nito. Kaya kataka taka daw na may aakyat dito para lang hagisan siya ng buhangin. 

=======================================

Year 2010, August... Na stroke si Ate Dora at hindi na siya nakarecover from comatose, SLN.

The Case of the Abandoned Hotel by Will
Casaroro by Claudiopoi
Joshua by Louie
The Horror Story Challenge by Glentot
The Spirit of the Glass by Jap_nishi

What's Wrong?!?

What's wrong with Blogspot? I can't sign out!!

In response to Anti RH Bill

This is why I am PRO RH Bill....

At last!!!!

Isa sa mga kakilala, ka chat, kaharutan, kaburautan, kakulitan ko sa Twitter world ang aming nakasama at nakatagayan. Mula sa kabilang panig ng mundo at umuwi dito sa pinas upang magbakasyon. Siya ay nag pa unlak sa aming imbitasyon na siya ay aming makatagayan. Salamat sa iyo kaibigan. Salamat sa time mo sa pagpapaunlak mo na kami ay makasama. Hindi mo man na meet lahat ng mga kasama ko pero nirepresent ng ilan sa amin ang buong group. Hanggang sa muling pagkikita!!

Usapang Multo!! part 2

 Part I

First day of actual activities,

Tuwing may general assembly ng mga delegates, lahat nagpupunta sa session hall ng Teachers' Camp. Medyo malayo sa Magsaysay Hall kung saan kami nag stay ng mga boys. Bago mag start ang sesssion, at 7am we would go to the Mess Hall para mag breakfast then 8am punta na sa Session Hall para sa kanilang first activity of the day. Ako bilang  chaperon ng mga bata.. may activity din kami together with other teacher delegates at nagkikita kita na lang kamin ng mga bata sa Mess Hall pag Lunch,  at tapos ng activity for the day, doon ko na sila sa quarter namin nakikita.

Busy lahat ang mga delegates sa kanya kanyang mga activities, pati na din ang mga teacher delegates. Kanya kanyang mga lugar, merong sa Session Hall, meron sa Field, meron sa garden  at kung saan saan pa. Isa sa mga activities ay ang pagpaplano ng mga gagawing prresentation para sa LitMus or tinatawag na Literary Musical. Para itong isang Culminating activity sa ginagawa ng mga school delegates at ipipresent ito on the last night of the Seminar workshop.

Madalas sa minsan, almost 8pm na natatapos ang activity for the day, depende sa mga groups, may mga groups na maagang natatapos, may mga groups din na late na natatapos ng kanilang mga activities. Ganun din ang mga teachers delegates, may mga activities din kaming gabi na natatapos. Kaya minsan pag uwian na, at balik na sa kanya kanyang quarters ay kailangang umakyat baba ng hagdan at pasikot sikot at madilim na daan patungo sa aming quarter.


Nang unang gabi na matapos ang whole day activity. May ilan sa mga kasama kong boys ang hindi pa bumabalik sa aming quarter. Usually dapat by 8pm nasa kanya kanyang quarter na lahat ng delegates at may curfew time ng around 10pm. Almost 9pm na ay may 2 delegates pa ang hindi bumabalik sa aming quarter.

Noong mga panahong iyon di pa naman masyadong uso ang cellphone at wala akong way para makontak ang dalawang bata na nawawala.


Siyempre ako ang kanilang chaperon, kargo ko sila kung ano man ang mangyari sa kanila. Kaya nag pasama ako sa isa sa mga alaga kong boys at pumunta kami sa Session Hall kung saan andoon ang office ng mga namumuno ng Seminar Workshop at tanungin kung may mga groups pa ding naghohold ng kanilang activities.


On the way to the Session Hall, aakyat baba ng hagdan at malayo layo din naman ito sa Magsaysay Hall. May mga daan na walang ilaw, kaya kailangan mong mangapa at baka sa maling hakbang ay siguradong sa mabangin na bahagi ang bagsak mo. Kasama ang pinaka leader ng group of delegates, binagtas namin ang daan patungo sa Session Hall. Dala na din ng experience ko nung unang gabi, aminado akong may takot ako kaya nagsama ako ng isang bata.

Nililibang namin ang isat isa sa pagkukwentuhan habang kami ay naglalakad. Pansin ko na medyo palingon lingon ang batang kasama ko habang kami naglalakad. Sinabihan ko siya na direcho lang ang tingin niya at baka may makita siyang kakaiba na ikatakot namin pareho.

Naka akbay ako sa bata habang kami naglalakad at patuloy ang aming kwentuhan na naka focus sa ibang bagay para madivert ang attention namin.  Mga ilang sandali pa ay narating namin ang Session Hall. At sa aming pagtatanong, na ayon sa mga organizers ay wala na daw mga delegates na nag hohold ng activity sa ganung oras. Inireport ko na din na may two boy delegates from our school and hindi pa bumabalik sa aming quarter. Kaya wala din kaming nagawa kundi ang bumalik sa aming quarter. Sa loob ko.. eto na naman ang aming struggle, tatahakin na naman namin ang daan pabalik sa aming quarter. Kaming dalawa lang ulit ng aking kasama ang babalik pababa sa aming quarter.

Same way ulit ang aming tinahak. this time naman.. pababa, sa parehong hagdan na aming inakyat. Dadaan ulit kami sa mga parteng madidilim. Bago pa kami umalis sa Session Hall, may tila kumakabog na sa akin dibdib. Kahit alam kong may kasama naman ako pero kakaiba ang aking pakiramdam. Pero no choice kailangang bumalik din kami at dumaan ulit sa aming dinaanan patunong Session Hall.

Sabi ko sa sarili ko, kailangan lakasan ko ang aking loob at huwag magpakita ng takot sa aking kasama. Umalis na kami at ganun pa din ang strategy na ginawa ko. Makipag kwentuhan sa batang kasama ko at ifocus sa ibang bagay ang kwentuhan para malibang.

May maliit, makipot at madilim na bahagi ng daan na kung saan ay may dalawang malaking Pine trees na halos magkadikit. Mga isang dipa lang ang pagitan. Madilim ang bahaging iyon at kailangan ng maingat na kilos at paglalakad. Dangan kasing hindi ito nilagyan ng kahit man lang maliit na ilaw para makita ang dadanan.

Pinauna ko ang batang kasama ko. Medyo nangangapa din siya sa kanyang pag lalakad. Hindi pa man siya nakakalayo nang biglang namalikmata akong nakita siya na may isang puting bagay na kung ano ang nakasunod sa kanya. Putang Ina!.. White Lady! Nakatalikod ito at sinusundan niya ang batang nauuna sa akin. Napahinto ako ng aking paglalakad at gustuhin ko mang humakbang ay parang may pumipigil sa aking mga paa. Tinatawag ko ang bata, pero walang lumalabas na boses sa aking lalamunan. Hindi rin ako napapansin ng bata na unti unti siyang napapalayo ng distansiya mula sa akin. At habang siya ay papalayo, nakikita ko pa din ang White Lady na nakasunod sa kanya. Kitang kita ng aking dalawang mata!. Nung napansin na nung bata  na hindi na ako nakasunod sa kanya ay bigla itong lumingon at sabay nawala ang puting imahe na nakasunod sa kanya.

Tinawag ako ng bata. Maski siya parang nag alala na hindi na ako nakasunod sa kanya. Bumalik ang bata at tsaka lang ako nakakilos at nakapagsalita ng nawala na sa paningin ko ang White Lady. Hindi ko ipinahalata at kinuwento sa bata ang nangyari. Baka matakot at bata at magtatakbo ito at akoy tuluyan iwan. Sinabi ko na lang na nahirapan akong mangapa ng daan dahil sa madilim nga ang parteng iyon.

Kabog ang aking dibdib at medyo napansin ng bata na ako'y pinagpapawisan samantalang malamig naman ang panahon nang mga oras na yun. Nakabalik kami sa aming quarter nang hindi nalalaman ng bata ang aking kakaibang experience.