Showing posts with label memories. Show all posts
Showing posts with label memories. Show all posts

Wednesday, December 8, 2010

Para Sa'yo!

Ei...

Halos mag iisang taon na din pala ang nakalipas. Isang taon na din nung uwi ka dito sa Pinas. Madami na din ang nagbago sa atin. Sa pakikitungo mo sakin, sa pakikitungo ko sayo. Matapos ang nangyari sa atin nung bago ka umalis at nung nagkausap tayo sa chat nung ikaw ang nagbalik diyan sa kinaroroonan mo. Madami na nagbago.
Tinatanong ko nga sarili ko kung nagsisisi ba ako sa nangyari sa atin eh. Yeah, medyo. Nagsisisi at the same time nanghihinayang. Nagsisisi kasi, bakit ganun ang nangyari sa atin. Hindi naging successful ang ugnayan nating dalawa. Nanghihinayan kasi, hanggang doon lang pala matatapos ang ating pagkakaibigan. Kung hindi sana tayo natapos last year eh di sana mag  6 years na sana tayong magkaibigan ngayon. Well siguro ganun lang talaga ang buhay at hanggang doon lang talaga tayo.

Ngayon, malapit na naman ang Pasko, for sure maalala mo ako.. at ngayon nga naalala kita. Pero wala eh. hanggang alaala na lang tayo. Hindi nga natin magawang magkamustahan man lang eh. Alam ko nakikita mo ako lagi na naka online. pero di mo magawang batiin man lang ako. Pero ok lang naiintindihan ko.. somehow its my fault. Kasalanan ko din eh. Pero alam mong may fault ka din. Kilala kita.. ma pride kang tao. Pero yun nga.. hindi mo man lang akong magawan batiin man lang. (asa pa ba ako?)

Anyway, wherever you are, whatever you are doing, i just hope masaya ka at you're doing fine. Ingats ka na lang lagi, at huwag mong pabayaan ang sarili mo.  Merry Christmas na lang sayo..

Kaibigan...


Fox


Friday, April 3, 2009

3 weeks....

Tatlong linggo na ang nakararaan... nang tayo'y huling magkausap. Pait at lungkot ang idinulot.. napariwara.. nagmukmok.. muntik nang magpakalayo layo... gusto kong hanapin ang sarili ko na pansamanatalang nawala.

Nagpatuloy ng buhay.. nag focus ng sarili sa work.. kinalimutan ang cyberworld.. naghanap ng ibang paglalaanan ng atensyon...

Makalipas ang halos tatlong linggo.. kamusta na ako? Ano na ang status ko? Ano na ang pakiramdam ko ngayon?

Eto back to normal na... masaya na ulit sa piling ng mga kaibigan.. parang walang nangyari... alive and kicking na ulit..

Hindi pag e emo ito kaya ko ginawa itong blog entry kong ito.. realization ito kumbaga..
realization na hindi pala dapat mag mukmok na lang sa isang tabi.. hindi pa pala ito ang katapusan..

Salamat na lang at nandiyan ang mga tunay kong kaibigan.. ang engkantadiya.. sa patuloy na sumusuporta.. lalo na sayo amasona.. at kondesa... salamat sa suporta..